خانه / کربلا / حضرت زینب (س) و زنده ماندن عاشورا

حضرت زینب (س) و زنده ماندن عاشورا

  حضرت زینب (س) و زنده ماندن عاشورا

حضرت زینب(س)  بر اساس تاریخ ، در پنجمین روز  سال پنجم هجرت،متولد شدند اما در زمان تولدشان، ابر مرد خانواده یعنی پیغمبر(ص) در مسافرت بود، از این رو پدر ومادرشان چند روزی صبر کردند تا پیامبر از مسافرت بیاید، او همین که مژده ولادت دختر فاطمه(ع) را شنید، در اولین فرصت به خانه فاطمه(ع) رفت، و نوزاد را طلب نمود و او را در آغوش خود فشرد و نام کودک را زینب نهاد . . .

(زینب، ترکیب یافته از دو بخش «زین» یعنی زینت و «اَب» یعنی پدر است و اینگونه زینب ، زینت پدر شد)

مادر زینب حضرت ، فاطمه زهرا (ص) ست، کسی که از نقطه نظر خلقت و خصلت شبیه‌ترین افراد به پیغمبر است ،کسی که حلقه‌ پیوند رسالت و امامت است و از دامن پاک او، درخت سلاله‌ پیامبر شاخه و برگ می رویاند ،همانکه میوه‌های شیرین اهل بیت(ع) را به بوستان تاریخ تقدیم می‌دارد ، مادر زینب(ع) فاطمه(س) سرآمد همه بانوان جهان  است، پاره تن پیامبر! آن که خشنودی او به خشنود پیغمبر(ص) وابسته است،همان که اگر خشمناک شود، پیغمبر(ص) هم غضبناک می‌گردد…

پدر زینب، علی بن ابیطالب(ع) ، پسرعمو و وصّی رسول خدا ، اولین کسی است که در کودکی به پیامبر ایمان آورد و اسلام را پذیرفت. او در میان قریش، شجاع‌ترین، دانشمندترین و جوانمردترین افراد است و  در قضاوت و زهد، در سخاوت و پرهیزکاری، در اصالت و بزرگواری، و در مقام بلند ایمان و شرافت، بلند‌مقام‌ترین یار پیامبر و امت اسلام است . . .
جدّ مادری زینب(ع) محمد رسول‌الله، و خانم‌الانبیاء است، و جدّه مادری او خدیجه (س) می‌باشد. خدیجه ام‌المؤمنین، یعنی همسر پیامبر و مادر همه اهل ایمان است. تاریخ درباره او گواهی می دهد؛ خدیجه اولین زنی بوده که پیغمبر(ص) با او ازدواج کرد، و به اتفاق نظر همه مسلمانان، اولین زنی است ، که در برابر پیغمبر تسلیم شد و ایمان آورد، و در روزگار جاهلیت هم، طاهره، یعنی زن پاک و مقدس، نامیده می‌شده . جدّه پدری اش، فاطمه، دختر اسد ‌بن هاشم بن بعد مناف ، همسر ابوطالب ،عموی رسول خدا(ص) است. نخستین زن هاشمی که در مکّه درحضور پیامبر اسلام آورد، و بعداز هجرت به مدینه وفات کرد، هم او که به خاطر محبت بی دریغش مورد لطف و عنایت پیغمبر(ص) واقع شد ، و وقتی در مدینه از دنیا می‌رفت، پیامبر را وصیّ خود قرار داد، و آن حضرت هم وصیّتش را پذیرفته و  بر جنازه او نماز خوانده، او در قبر گذارده، و پیوسته از فاطمه با خیر و نیکی یاد می‌کرده.

جدّ پدری زینب هم  ابوطالب بن عبدالمطلب ، عموی بزرگوار پیغمبر اسلام است ؛می توان ابوطالب را پدر پیامبر دانست، زیرا وقتی مادر پیغمبر، ایشان را باردار بود، عبدالله پدر بزرگوار او از دنیا رفت، عبدالمطلب جد پیامبر هم در حالی که نوه‌اش هفت‌ساله بود، چشم از جهان فرو بست، و در نتیجه نگهداری و پرستاری پیغمبر به عهده ابوطالب قرار گرفت، و او در این راه نهایت مراقبت و فداکاری را به خرج داد.

کمی تامل در وضعیت خانوادگی حضرت نشان داد ایشان بهترین معلمها والگوها را در خانواده داشته اند تا نایبه الزهرا، حافظ و نگهبان حق گردند.هر چند به دلیل محدودیتهای تاریخ نویسی، شفافیت چگونگی گذران کودکی حضرت ،ضعیف است . اما تاریخ مکتوب گواه کمالات معنوی و علمی حضرت زینب (ع) از همان کودکی است به گونه ایی که حتی پدرش را به شگفتی وا می‏داشته: آن گونه که ملامحمد تقی، معروف به شهید ثالث، در مجالس المتقین و ابی سعید سبزواری در مصابیح القلوب می‏نویسند: «حضرت زینب (ع) و ابوالفضل (ع) در دوران کودکی، کنار امیرمؤمنان (ع) نشسته بودند، حضرت رو به ابوالفضل (ع) کرد و گفت: فرزندم بگو یک، او گفت یک. آن گاه از او خواست بگوید دو، ابوالفضل (ع) پاسخ داد در همان زمان حضرت زینب عرض کردند: پدر! من با زبانی که یک گفته‏ام دو نمی‏گویم، (منظورش وحدانیت خدا بود)!  آن گاه زینب (ع) پرسید: پدر! ما را دوست داری!، فرمود چگونه شما را دوست نداشته باشم، شما میوه دل من هستید زینب (ع) عرض کرد: لایجتمع حبّان فی قلب مؤمن حب اللّه و حب الاولاد و ان کان ولابد فالحب لله تعالی و الشفقه للاولاد؛ امام علیه‏السلام از خوشحالی فرزندش را بوسید محبت در قلب مؤمن جمع نمی‏‌شود!! هم حب خدا و هم حب اولاد اگر چاره‏ای نباشد پس دوستی مخصوص خداست و شفقت و مهربانی برای اولاد.

ابوالفرج اصفهانى در مقاتل مى نویسد: ابن عباس خطبه حضرت فاطمه (س)را از حضرت زینب (س) روایت کرده و مى گوید: حدثتنى عقیلتنا زینب بنت على علیهالسّلام .نکته مهم این است که حضرت زینب در زمان قرائت این خطبه عجیب و غرّاء دخترى خردسال (یعنى هفت ساله و یا کمتر) بوده، اما  معارف اسلامى و فسلفه احکام را درک کرده و خود یکى از راویان این خطبه بلیغه شده است.

زینب پنج سال بیش نداشت که با ضایعه ی دردناک فقدان جد اطهر خود رسول خدا(ص) روبه رو گردید، ضایعه ای که وی با کمی سن و سال نیز عمق آن را درک کرد. زینب پنج ساله از همان دوران، شاهدتغییرجریان زندگی در خانه بود …. مردان سقیفه برای بیرون آوردن پدرش از خانه برای گرفتن بیعت،به خانه اشان هجوم آورده و با آتش زدن در خانه که نزدیک بود به سوختن اهل آن منجر شود ،حرمت آن کاشانه امن را شکستند و ….او فریاد مادر خود را از میان در و دیوار شنیده و چشمانش دشمنانی که مادرش را محاصره کرده و با تازیانه و غلاف شمشیر بر بدنش می زدند، و سایر جنایاتی را که به سقط جنین فرزندش  و شکستن پهلو و تورم بازوی او منجر شد،می دید… و چند ماه بیشتر نگذشت که این دختر خردسال با فاجعه ی از دست دادن مادر مواجه گشت…

تنها اطلاعاتی که از دوران نوجوانی و جوانی حضرت در دسترس است مربوط به ازدواج ایشان با جناب عبدالله بن جعفر و حساسیت زیبای پدر بزرگوارشان برای انتخاب مناسبترین همسر برای ایشان است  آنچه در منابع بیان شده و مورد قبول قرار گرفته موفقیت ازدواج حضرت است و چهار پسر و دو دختر که حاصل این پیوند بوده اند. عون و محمد از پسران حضرت هستند که در کربلا حضور داشتند و به شهادت رسیدند . در مورد عدم  حضور عبدالله بن جعفر در کربلا علت دقیقی یافت نشده ،تنها مشخص است که از همان ابتدا با کاروان از مدینه خارج نشده است

در خصوص فعالیتهای سیاسی و اجتماعی حضرت تا قبل از واقعه عاشورا ، آنچه مسلم است نشر حدیث فدک  توسط زینب کبری بعد از فوت حضرت زهرا (س) و مسئولیت پذیری ایشان در مقابل سرنوشت مردم است تا آنجا که کلاسهای درس و تفسیر قرآن ایشان جهت معرفی اسلام اصیل مورد تائید و تاکید امام عصرشان بوده و عقیله بنی هاشم خوانده می شده اند . امام سجاد (ع) در مورد عمه اشان فرموده اند:عمه ام زینب عاقله ایی است که از کسی چیزی نیاموخته است اما در نقطه ایی از علم و دانش سیاسی و فکری و اجتماعی قرار دارد که می توانند احکام اسلامی را برای مردم بیان کند.  ایشان برای برخی از صحابه صحبت کرده و واقعیات را بیان می کردند .همچنین از صفات بارز ایشان فصاحت زبان و بلاغت کلامشان بوده است که مقتضای حال مخاطب و شرایط زمانی و مکانی کلامشان را منعقد میکردند و باعث تغییر در باور و تصور ذهنی شخص مقابل می شدند به گونه ایی که حتی بر دشمنانشان تاثیر گذار بودند  و اینگونه سنتهای رسول خدا را زنده نگاه میداشتند و ارزشهای اصیل اسلام را برای سایرین بیان می نمودند .

مهم‌ترین حرکت سیاسی حضرت زینب هم ، همراهی با امام حسین(ع) در کربلاست. در تاریخ عنوان شده ایشان خود را در قبال حرکت امام حسین و ظلم‌های حکومت یزید و معاویه مسئول میدانسته و حاضربه فدای خود و عزیزانش برای امام عصرش بوده ودر راه  دفاع از حقانیت و امامت پایمردی بی نظیری کرده اند.به گونه ایی که تا زمانیکه به بنداسارت کشیده نشده بودند، گاهی بی‌تابی می‌کردند، اما بعد از اسارت بی‌تابی و شیون کمتری از حضرت دیده شده؛ گویا که احساس می‌کرده اند آبروی اسلام و امام حسین(ع)به ایشان بستگی دارد و باید با پاسخ ‌های کوبنده‌ای که به یزید میدهند و خطابه هایی که ایراد میکنند شجاعترین سردارسپاه حق باشند . به اعتقاد برخی مورخین، حضرت زینب انقدرتیز هوش بوده اند که تماما احساسات خود را کنترل کرده وشهر به شهر حقانیت امام حسین(ع) رابا سیاستهای خاص یادآوری می کرده اند .

رشادت و رسالت حضرت از عصر عاشورا تجلی می‌کند ، از همان لحظه ایی که قاقله سالارعشق ، حضرت زینب در هنگام شهادت امام حسین (ع)،  نگاهی به آسمان انداخت و گفت: «پروردگارا این قربانی را از ما بپذیر!» او نشان داد این نبرد، نبرد میان اسلام و کفر است حق در برابر باطل قرار گرفته و باید این رسالت جنگ حق و باطل ادامه یابد و حال ، نیابت امامت را پس از عاشورا از ناحیه‌ امام‌ حسین(ع) و امام سجاد(ع) به عهده دارد. اگر رسالت حسین (ع) قیام علیه‌ هر‌ چه‌ پستی و زشتی و دفاع از آزادی و کرامت انسان است، رسالت زینب(س) ماندگار ساختن‌ همه‌ خوبی‌ها‌ ست . از منظرحق جویان نهضت عاشورا دو رویه دارد یک رویه آن حسین (ع) است‌ و رویه دیگر آن زینب (س) ؛به همین جهت‌ او‌ را «شریکه الحسین» لقب داده‌اند.( شیخ صدوق می‌گوید: زینب (س) نیابت خاص را‌ از‌ طرف امام حسین (ع) در بیان مسایل حلال‌ و حرام‌ تا بهبودی امام سجاد (ع) بر عهده داشت.) در روز یازدهم، روز محنت بار جدا شدن سرهای عزیزان و حرکت قافله اسیران با تحکم دور از انتظار از یک اسیر ، به عمر سعد می گویند: « خداوند در دنیا و آخرت رویت را سیاه کند ای عمر سعد ، آیا به این مردان، امرمیکنی ما را بر شتران سوار کنند مگر ما امانتهای رسول خدا نیستیم ؟ به آنان بگو از ما دور شوند» . در بدو ورود به کوفه هم با شعوری بالنده مانع دریافت صدقه توسط کودکان شد و با اعلام این نکته که صدقه به اهل بیت تعلق نمی گیرد گروه اسرا را معرفی کرد و با سیاستمداری و درایت در فرصت کوتاه به دست آمده واقعه دردناک کربلا را در نیکوترین وجه ممکن برای مردم بیان می کند . او با لهجه فصیح عربی نطق معروف خود را با سه بخش اصلی و چند بخش فرعی ایراد می نماید . در بخش اول ناطق کربلا ، امام حسین (ع) و برادران و برادر زادگان و خواهران حضرت از جمله خودشان را به مردم شناسانید و با بیان اینکه آنها افراد کوچک و گمنامی نیستند ،رفتار انجام شده را مادون مرتبه خانوادگیشان بیان کرد و با تاکید بر اینکه آنها خاندان رسالت هستند و نواده رسول خدا هستند ، اما با آنها چون کافر حربی برخورد شده و روزی که آنها را از کربلا حرکت دادند کشته شدگانشان دفن نشده بودند واینکه چگونه جرات کردند کسانی را که از خاندان وحی و نبوت هستند و زبانشان به توحید و تکبیر باز است کافر حربی بخوانند . . .

سپس با مخاطب قرار دادن افرادیکه برای امام حسین (ع) نامه نوشتند و بیعت کردند آنها را به چالش کشاندند که شما  نامه نوشتید و بیعت کردید اما وقتی حضرت به راه افتادند وفاداری خود را فراموش کرده ، عهد خود را کان لم یکن دانسته ، از منزل خود خارج نشده و استراحت خود را برای وفای به عهد از دست ندادید ؛ مگر جان چقدر عزیز است ؟و چگونه آنهایی که مرد بودند و عهد اتحاد بسته بودند  ، به پای عهد خود استوارماندند. . .  گفته شده این سخنان به گونه ایی کوبنده بوده که عده ایی از مردان شرمنده شده سر خود را به زیر انداختند.

در ادامه هم با ترسیم آینده کسانی که با ظلم و ستم امام حسین (ع) و مردانش را به شهادت رسانیدند و خانواده اش را اسیر کردند و همچنین کسانی که به عهد خود وفا نکردند و از بیم جان یا امید استفاده از حکومت وقت یا هردو عهد خود را زیر پا نهادند روزهایی سخت و تاریک را پیش بینی کرد و با تکیه به دادگستری خداوند کیفرشان را قطعی خواند . حضرت در طی نطقشان خطری که امام حسین (ع) را درمکه تهدید می کرد بیان نمودند و با مطرح ساختن دشواریهای مسیر طولانی از حجاز تا بین الحرمین، عذاب و وجدان ناراحتی های رخ داده را تشدیدکردند. در دورانی که  بنی امیه  سعی داشت مردم را در جهالت و ضلالت نگاه دارد و یزید را امیر المومنین و امام حسین(ع)را از دین خارج شده  ، معرفی کند تا جاییکه از شریح قاضی فتوا گرفت که حسین (ع) از دین جدش خارج شده و قتلش واجب است و حضرت زینب (س) در کوفه با عنوان این که «چه کسی را کشتید؟» با تلنگری به موقع مردم را بیدار کردند ،اشک  مردم  را جاری ساختند تا از شدت ناراحتی انگشت حسرت به دندان بگزند و افکار عمومی را چنان به هیجان در آوردند که آنهایی که نطق را شنیده بودند برای آنها که نشنیده بودند نقل میکردند.

بلاغت و فصاحت حکیمانه حضرت در مقابل عبیدالله بن زیاد، حربه عبیدالله را جهت دروغ پراکنی و تحقیر اسیران خنثی کرده و با دور کردن هر گونه رجس و ناپاکی از خاندان اهل بیت با استناد به آیه تطهیر، رسوایی و بی آبرویی را برای خاندان ظلم و جور به ارمغان آورد و آنگاه که عبیدالله خواست با مغالطه و جدل و تحریک احساسات حضرت ، ایشان را به زانو در آورد با شور و حرارتی مثال نزدنی فرمودند که :« من از خداوند در مورد برادرم به جز نیکویی و زیبایی ندیدم . او و یارانش افرادی بودند که خداوند برای آنها شهادت را مقرر فرمود و آنها با اختیار خود به سوی جایگاه تعیین شده خود رفتند ؛ اما ، به  زودی ، پروردگار تو و آنها را در دادگاه عدل خود جمع میکند و تو را به محاکمه می کشاند . ای فرزند زیاد ،آن روز برای تو موقعی است که باید برای جواب دادن آماده باشی .چگونه می توانی این گناه عظیم را پاسخ دهی ، ای پسر مرجانه؟» با این بیانات سفیر کربلا ، به زیبایی شآن حسین (ع) و یارانش را شهادت اعلام کرد و شکست و زبونی را از خاندان عترت دور دانست و فرار از عواقب این عمل ننگین را غیر ممکن بیان کرد تا احساس سنگینی بار جنایت ، آرزوی مرگ را برای سفاکان به دنبال داشته باشد.

سیره تبلیغی حضرت زینب علاوه بر خطبه‌ها، واجد مواردی می‌باشد که از حیث روحی و روانی تاثیرگذار و به لحاظ تاریخی گویای حقایق مهمی است، از جمله اینکه ، دستور دادند بر کجاوه‌ها پارچه‌های سیاه بکشند

خطبه تاریخی حضرت در مجلس یزید هم نشان از حرکت عقلایی و تاکتیک کوبنده ایشان است به گونه ایی که زبان یزید در کام محبوس می گردد و کسانی که در مجلس حضور داشتند از شهامت حضرت حیرت زده شدند .حضرت زینب این خطبه‌ را در شام و در مجلس یزید و در بین کارگزاران حکومتی او ایراد نموده و در این خطبه برخلاف خطبه کوفه که مخاطب آن به طور مستقیم مردم بودند به یزید حمله می‌کند و تصویری از نبرد حق و باطل و رویارویی خاندان نبوت با خاندان اموی ارایه می‌کند در نهایت شکاف بزرگی میان هویت امویان با خاندان نبوت ترسیم می‌کند. در این خطبه آگاهی ‌بخشی حضرت زینب کاملاً فنی و پیچیده و شگفت‌آور است زیرا یزید فردی فاسق، جاهل و ناشایست است که به زور ارعاب، سیادت و رهبری جامعه اسلامی را غصب کرده است پس هویت قانونی امویان را برملا می‌سازند. حضرت زینب با ذکر عباراتی مثل« یا ابن الطلقاء» (ای پسر آزادشده‌ها) هشدار می‌دهد که در واقع پیامبر از خون ابوسفیان در گذشت و او اسلام را پذیرفت و آزادش کرد و اگر این کار را نمی‌کرد، از ابوسفیان و اخلافش هیچ نشانی در تاریخ نبود. با گذشت چهارده قرن از نطق حضرت در مجلس یزید حیرت مورخین از اینکه چگونه یزید فرمان قتل حضرت را صادر نکرده ، پا برجاست و علیرغم اینکه مورخین اهل سنت سکوت یزید و خودداری از قطع نطق ایشان را دلیلی بر پشیمانی یزید از قتل امام حسین میدانند شواهد تاریخی خلاف این امر را نشان داده و تنها حمایت خداوند از حضرت توجیه کننده این امر می باشد . زیرا یزید ، تحت تاثیر دو نیروی متضادخواسته درونی و نفسانی اش و دیگری وجدان سرزنشگرش بوده و به گواهی تاریخ ، شخصیت یزید فاقد عمق انسانی لازم بوده و یزید فردی بوده که دارای بینشی ضعیف و روحیه ایی گستاخ و بی پروا بوده و رفتارهای او پس از قتل حسین (ع) و به اسارت در آوردن خانواده اش متعادل نبوده و مانند کسی رفتار میکرده که عقل و عاطفه اش را از دست داده و در وضعیت سیاهی که خود ایجاد کرده بوده دست و پا میزده است ؛ به گونه ایی که با اسرا به نرمی برخورد میکرده و از روی تملق به پوزش خواهی متوسل شده تا شاید بتواند افکار عمومی را آرام کند . بر اساس گزارش نفس المهموم حتی امام سجاد را به نزد خود خوانده و به ایشان می گوید :اگر میخواهید در شام نزد من بمانید ،اگر نه , می توانید به مدینه باز گردید ؛ اما سفیر کربلا با زکاوت خواستار برگزاری مراسم عزاداری و سو گواری برای امام حسین (ع) می شوند و اینگونه اولین مجلس عزاداری برای شهدا را برقرار کردند .

رسایی و اصالت خطبه حضرت آنقدر بوده که نقطه عطف جنشهای استمرارگر و دنباله رو انقلاب امام حسین (ع) گشت .رویارویی حضرت با یزید و خطبه غرایشان رویدایی ست که با حروفی از نور در تاریخ بشریت ثبت شد و پادزهری گردیده برای وجدانهایی که با تبلیغات گمراه کننده مسموم شده اند.به گواهی تاریخ بعد ازنطق حضرت ,گروههای مختلف به خونخواهی امام برخاستند و پایه های حکومت اموی چنان متزلزل شدکه بعد از مرگ یزید ، پسرش معاویه از خلافت استعفا داد و گفت من لیاقت خلافت را ندارم . شورش مردم مدینه به سرکردگی افراد حاضر در مجلس یزید هم مدعای دیگری است بر تاثیر گذاری خطبه حضرت .

در بررسی مقاطع تاریخی مختلف علم حضرت نسبت به توطئه ها و دسیسه ها مشهود بوده و شهامتشان در نمایان ساختن دو چهره حقیقی و دروغین اسلام ستودنی است .سیره تبلیغی حضرت زینب علاوه بر خطبه‌ها، واجد مواردی می‌باشد که از حیث روحی و روانی تاثیرگذار و به لحاظ تاریخی گویای حقایق مهمی است، از جمله اینکه ، دستور دادند بر کجاوه‌ها پارچه‌های سیاه بکشند تا بدینگونه تاثیرات جسمی حرکت تبلیغی خود را وسیع‌تر کنند و در بدو ورود به مدینه هم در مقابل قبر جدشان با ناله  و زاری خبر شهادت حسین (ع) را اعلام کردند و در ادامه در خطابه ایی کوتاه , امام را قربانی جهل مردم و قدرت یافتن فرد فاسدی همچون یزید اعلام کردند. حضرت زینب (س) با رهنمود‌های امام سجاد (ع) به تصویرسازی از عاشورا و وقایع کربلا در خطبه‌های خود پرداختند و با جداسازی دو جبهه حق و باطل و معرفی افرادی که شهید شدند و به اسارت گرفته شدند در مقابل گروه متجاوز، حقیقت را برای مردم روشن میکنند. این اندیشه ، که چرا حسین (ع) را تنها گذاشتیم بعد از هر سخنرانی ، مجلس سوگواری و هم صحبتی با خاندان نبوت در مغز مردم مدینه ریشه دوانید .حضرت ،با تبلیغات ساده اما حساب شده، مدینه را غرق در ماتم و عزاداری نمود و خود چون کوهی استوار پناهگاه و تکیه گاه همگان بود .  در اخبار الزینبیات آمده که حضرت زینب (س)  صریحا مردم را به قیام دعوت میکرده و می فرموده : حکومت یزید باید تاوان عاشورا را بپردازد . نحوه بیان او ، چنان بر اعماق وجود مردم تاثیر گذار بود و قاطبه مردم را نسبت به تباهی و فساد خاندان اموی آگاه می کردکه عمرو بن سعید اشدق والی مدینه هراسان به یزید  اطلاع داد که زینب بر مردم تاثیر گذاشته و امکان  تجدید حماسه آنها در مدینه وجود دارد . از اینرو یزید در پاسخ نامه والی مدینه دستور به تبعید حضرت داد و از ایشان خواستند غیر از حرمین شریفین ، هر مکانی را می خواهند جهت اقامت انتخاب کنند لیکن حضرت به راحتی در برابریزید تسلیم نشد و تنها با اصرار سایر زنان علوی و هاشمی آماده سفر گردید . باز هم با دور اندیشی مصر را برگزیدند ،چون تنی چند از یاران پدرشان در آنجا حکومت کرده بودند و مردمان مصر برای پیامبر و خاندان او احترام قائل بودند . نتیجه بیدار سازی وجدانهای خفته در اثرروشنگری های حضرت این بود که اجتماع عظیمی از مردم برای وداع  ایشان در کنار مسجد النبی گرد هم آمدند و بانوی قهرمان کربلا را بدرقه نمودند .تاریخ در مورد نحوه مسیر پیمایی تا مصر ساکت بوده و تنها در اخبار الزینبیات به نقل از امام صادق (ع) آمده که در یک سال باقیمانده عمرشان دست از مبارزه  نکشیدند و درمنزلشان کلاس درس به پا کرده و از کربلا می گفته اند  .

وفات حضرت و مکان دفنشان
اختلاف روایتهای تاریخی پیرامون سال وفات حضرت و مکان دفنشان را هم می توان نوعی لطف خدا دانست تا در بیش از یک مکان از ایشان یاد شود . بر اساس گزارشهای تاریخی ، برخی مکان دفن ایشان را مدینه ، برخی مصر و برخی شام میدانند . شکوه و عظمتی که هر کدام از این آرامگاهها دارند نشان از تحقق کلام حضرت است که فرموده بودند :

«آینده از آن ما و یاد ماست ، عظمت برای مردانمان ، ماندگاری و سرزندگی برای آثارمان ، شکوه و رفعت برای مرقدهایمان است و ولایت و مودت مردم فقط از آن ماست ».برگرفته از سایت کرب وبلا

درباره ی ramshini

تور کربلا


چرا ما را انتخاب کنید ؟

توصیه های ما برای سفر به کربلا

خدمات ما در کربلا

درباره ما بشتر بدانید

سفر به کربلا را با ما تجربه کنید . با پنج سال تجربه و دفتر پشتیبانی در تهران .
  • پشنهادت خوبی با توجه سلیقه شما برای هتل داریم هم قیمت هم کیفیت
  • بهترین افر پروازی را با تنوع ممکن به شما پیشنهاد می دهیم
  • در تهران و کربلا به شما خدمات پشتیبانی ارائه می نماییم
  • مسافرانمان را بدون هیچ هزینه اضافه بیمه می نماییم
  • و....

ما برای تعطیلات تابستانی شما عزیزان پیشنهادات خوبی داریم

با کارشناسان مجرب ما تماس بگیرید تا

  • با توجه هدف شما از سفر: تفریحی ، تفریحی خرید ،سیاحتی و…
  • • با توجه به وضعیت شما : خانواده،مجردی ،ماه عسل و…
  • • با توجه به مقدار بودجه شما :لوکس ،کم هزینه ، متوسط و …
  • • با توجه به بازار تورهای تابستانی: افری ،تور های خلوت ،تور های هیجان انگیز و…
  • • و…

بهترین پیشنهادات را از ما بخواهید ، با کمال افتخار در خدمت شما هستیم

تلفن تماس  ۵۴ ۴۴ ۶۷ ۴۳ ۰۲۱

تماس با ما : 021 43 67 44 54  
سعادت سیرگیتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *